Complimenten versus feedback

Complimenten zijn bedoeld als waardering. Iemand waardeert jou, je werk, je nieuwe jas. Het zegt dat het goed genoeg is. Er hoeft niets beter, mooier, het is goed zoals je nu bent, je doet het goed zoals je het nu doet.
Er zijn ook andere jassen maar deze jas is mooi.


Feedback zegt eigenlijk het is nog niet goed genoeg, je bent er misschien nog niet. Je bent op de goede weg maar er zijn nog puntjes die beter kunnen. Het kan tenslotte altijd beter. Feedback kan nuttig zijn, omdat het je verder helpt met waar je mee bezig bent, dat waar je aan werken. Feedback gaat om "worden", complimenten zeggen meer over je "zijn".


Bij mij gaat het er nu nog om hoe die complimenten van anderen, die waardering voor bijvoorbeeld mijn tekenwerk, ook kunnen bijdragen aan mijn zelfwaardering en eigenwaarde. Hoe het mij kan helpen mezelf "goed genoeg" te voelen en daarin te sterken. 

leven in het moment

uiteindelijk kan ik hier alleen maar sterker uitkomen, kan ik op deze manier meer zelfvertrouwen opbouwen om met situaties al dit om te gaan. niet bang te zijn voor dingen die normaal zijn.

ook al overkomt je iets je leert gaandeweg daar beter op te reageren. een mug een mug laten en een olifant een olifant. vooral niet in de stress te raken dat is het slechtste.

leren sneller te reageren op prikkels, leuke en vervelende prikkels, direct reageren, leven in het moment vooral, en besluiten of je er iets mee wil kan of moet of dat je het over je heen laat komen. 

niet wachten tot de stress is ingedaald in je lichaam, maar anticiperen op de situatie. scherper. er kan je altijd iets overkomen, het meeste gebeurt zonder dat je daar veel invloed op hebt. maar je kunt je er op voorbereiden.

zo kun je kiezen of je het over je heen laat komen of dat je het aangaat. niet wachten tot de auto je raakt maar dat wat je kan doen om het te voorkomen in ieder geval doen. controle over een situatie hebben, zover mogelijk. 

grenzen stellen wat je binnen laat komen en wat niet.

Controle

Ik ben tot de conclusie gekomen dat je weinig controle kunt hebben over lichamelijke sensaties. Ik moet het laten gebeuren. Het lichaam moet dingen verwerken en bepaalt zelf wanneer en neemt daar zijn tijd voor als dat moet. De lichamelijke sensaties die ik nu voel zijn het gevolg van spanningen in mijn lichaam die een uitweg zoeken. 


 De medicijnen die ik slik zijn geen placebo, ze zijn een belangrijk onderdeel van mijn geestelijk welzijn. Wel zijn het middelen tegen een depressie en niet tegen een paniekaanval zoals de afgelopen dagen. 


 Het beste is als je het niet meer zelf weet om hulp in te roepen van anderen. Vrienden bellen, therapeut, arts, maakt niet uit. En je dingen te blijven doen. 


 Controle hebben is erg moeilijk maar je kunt wel anticiperen op een situatie. Met de arts van te voren beter bespreken wat de gevolgen kunnen zijn bij een afbouw of afkick. Hoe lang erna verschijnselen kunnen optreden.

uit balans